خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند
۲
چنان غبار خط آن صفحه عذار گرفتکه جای حاشیه زلف برکنار نماند
۳
ز خوشه چینی این چهره های گندم گونسفید را به نظر یک جو اعتبار نماند
۴
ز نغمه سنجی داود گوش می گیرندفغان که نغمه شناسی درین دیار نماند
صفحهٔ ۱ از ۲