خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه گل نه لاله درین خارزار می مانددویدنی به نسیم بهار می ماند
۲
مآل خنده بودگریه پشیمانیگلاب تلخ ز گل یادگار می ماند
۳
بساط خاک بودراه وخلق نقش قدمکدام نقش قدم پایدار می ماند
۴
به عشق کن دل خود زنده کز نسیم اجلچراغ زنده دلی برقرار میماند
صفحهٔ ۱ از ۳