خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند
۲
ستاره سوختگان باغ دلگشای همندکه مغز سوخته بوی کباب تازه کند
۳
اگر بهار کند سبز تخم سوخته رادماغ خشک مرا هم شراب تازه کند
۴
ازان خموش نگردد چراغ در شب تارکه داغ روشنی آفتاب تازه کند
صفحهٔ ۱ از ۲