خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود
۲
به دردمندی من عاشقی نخواهی یافتترا به عاشق اگر احتیاج خواهد بود
۳
لب عقیق تو گراین چنین شود شادابهزارتشنه جگر را علاج خواهد بود
۴
کلاه گوشه عجزی که بشکنی اینجاچوسربرآوردی از خاک تاج خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۳