خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسیر جبه ودستار چند خواهی بودبه هیچ وپوچ گرفتار چند خواهی بود
۲
ز آفتاب گذشتند گرم رفتارانچوسایه در ته دیوار چند خواهی بود
۳
رسید بر سر دیوار آفتاب حیاتخراب ساغر سرشار چند خواهی بود
۴
درین محیط که موج صیقل دگرستنهفته در ته زنگار چند خواهی بود
صفحهٔ ۱ از ۳