خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سری که خالی از اندیشه محال شودز فیض عشق پریخانه خیال شود
۲
به حسن ساخته زنهار اعتماد مکنکه در دو هفته مه چارده هلال شود
۳
به جلوه ای زتو چون چشم ما شود خرسندچگونه آینه قانع به یک مثال شود
۴
همین سیاهیی از آب زندگی دیده استز حسن هر که مقید به خط وخال شود
صفحهٔ ۱ از ۳