خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سواد شب دل شب زنده دار می خواهدزمین سوخته تخم شرار می خواهد
۲
مگر به داغ عزیزان نسوخته است دلشکسی که زندگی پایدار می خواهد
۳
به دست نفس مده اختیار دل زنهارکه زنگی آینه خویش تار می خواهد
۴
نیام دعوی شمشیر را کند کوتاهزبان درازی منصور دار می خواهد
صفحهٔ ۱ از ۴