خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر من ز دست بازی هر غم پژولمیزیرک نبودمی و خردمند گولمی
۲
گر آفتاب عشق نبودیم چون زحلگه در صعود انده و گه در نزولمی
۳
ور بوی مصر عشق قلاوز نیستیچون اهل تیه حرص گرفتار غولمی
۴
ور آفتاب جان‌ها خانه نشین بدیدربند فتح باب و خروج و دخولمی
صفحهٔ ۱ از ۴