خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکسته‌حالی من پیش یار باید دیدخزانِ رنگ مرا در بهار باید دید
۲
اگر چه چون دل شب فیض من نمایان نیستمرا به دیدهٔ شب‌زنده‌دار باید دید
۳
مقام عرض تجمل میان دریا نیستچو موج جوهرِ من در کنار باید دید
۴
اگر چه در خَمُشی نیز جوهرم گویاستمرا چو تیغ دَمِ کارزار باید دید
صفحهٔ ۱ از ۲