خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لطافت رخ ازین بیشتر نمی‌باشدکه بی‌نقاب ترا آشکار نتوان دید
۲
عیار خوی تو پیداست از دل سنگیناگر چه در دل خارا شرار نتوان دید
۳
تلاش دیدن آن گلعذار ساده‌دلی استبه دیده‌ای که ره انتظار نتوان دید
۴
به غیر رخنه دل رخنه دگر صائبپی نجات درین نه حصار نتوان دید
صفحهٔ ۱ از ۴