خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطش دمید وبه عشاق مهربان گردیدازین بهار چه گلهای خوش عیان گردید
۲
هزار تشنه جگر را به آب خضر رساندخطی که گرد لب لعل دلستان گردید
۳
به چشم رخصت پرواز نامه خواهد دادقیامتی که ز رخسار او عیان گردید
۴
ز خاک نرگس وگل چشم بسته می رویدز شرم روی تو هرجا عرق فشان گردید
صفحهٔ ۱ از ۴