خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید
۲
درین محل که گشوده است صبح دفتر فیضستاره ای ز برای خود انتخاب کنید
۳
کنون که زر به سپر بخش می کند خورشیدچه لازم است نظر را سیه به خواب کنید
۴
هوای عالم بالا کنید چون شبنمبس است چند اقامت درین خراب کنید
صفحهٔ ۱ از ۳