خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط را گذار برلب آن سیمبر فتادسرسبز طوطیی که به تنگ شکر فتاد
۲
یاقوت را چو باده لعلی کند به جاماین آتشی که از تو مرا در جگرفتاد
۳
امسال هم نداد به هم دست خط یارمشق جنون ما به بهار دگر فتاد
۴
سرگشتگی است حلقه در کعبه جوی رابیچاره رهروی که پی راهبر فتاد
صفحهٔ ۱ از ۳