خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دنبال دل کمند نگاه کسی مباداین برق در کمین گیاه کسی مباد
۲
از انتظار دیده یعقوب شد سفیدهیچ آفریده چشم به راه کسی مباد
۳
از توبه شکسته زمین گیر خجلتماین شیشه شکسته به راه کسی مباد
۴
داغ کلف ز چهره به شستن نمی رودممنون نور عاریه ماه کسی مباد
صفحهٔ ۱ از ۳