خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خال ترا ز دیده تر سبز کرده انداین دانه را به خون جگر سبز کرده اند
۲
ریحان به خط پشت لب او کجا رسدکاین سبزه رابه آب گهرسبزکرده اند
۳
سنگین دلی تو ورنه اسیران به آب چشمدر مغز سنگ تخم شرر سبز کرده اند
۴
مانند طوطیان پروبال مرا به زهردر آرزوی تنگ شکر سبز کرده اند
صفحهٔ ۱ از ۳