خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند
۲
آه این چه غفلت است که پیران عهد ماباقد خم سجود فراموش کرده اند
۳
آن نور غیب را که جهان روشن است ازواز غایت شهود فراموش کرده اند
۴
از ما اثرمجوی که رندان پاکبازعنقا صفت نمود فراموش کرده اند
صفحهٔ ۱ از ۳