خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زیر سپهر دست دعا موج می زنددر خانه کریم گدا موج می زند
۲
غفلت نگر که پشت به محراب کرده ایمدر کشوری که قبله نما موج می زند
۳
آفاق را تردد خاطر گرفته استهر قطره زین محیط جدا موج می زند
۴
زنهار در حمایت عریان تنی گریزکز خرقه های صوف بلا موج می زند
صفحهٔ ۱ از ۳