خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این ناکسان که فخر به اجداد می کننداز رو به پشت نامه دلی شاد می کنند
۲
بخل از کرم به است که بی حاصلان بخلدر هر جواب بنده ای آزاد می کنند
۳
گل بسته است راه به سر گوشی نسیماین بلبلان خام چه فریاد می کنند
۴
آینده را قیاس کن از حال خود ببینکز رفتگان به خیر که را یاد می کنند
صفحهٔ ۱ از ۲