خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند
۲
خورشید طلعتان صدف چشم پرگهراز چهره ستاره فشان تو می کنند
۳
شیرین لبان که شور به عالم فکنده انددریوزه نمک ز دهان تو می کنند
۴
جمعی که دل به ملک سلیمان نداده اندچون مور ریزه چینی خوان تو می کنند
صفحهٔ ۱ از ۳