خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردان نظر سیاه به دنیا نمی‌کنندروز سفید خود شب یلدا نمی‌کنند
۲
پیکان دهن به خنده چو سوفار باز کرداز کار ما هنوز گره وا نمی‌کنند
۳
خوبان که همچو سیل عنان‌ریز می‌رونداندیشه از خرابی دل‌ها نمی‌کنند
۴
دارد حذر ز سایه خود عقل شیشه دلدیوانگان ز سنگ محابا نمی‌کنند
صفحهٔ ۱ از ۳