خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جوش درون کم از دو سه تبخال چون شوددریا تهی به چشمه غربال چون شود
۲
پیچد به دست وپای مگس دام عنکبوتشهباز صید رشته آمال چون شود
۳
شرط وصول، از دو جهان گذشتن استاین راه دور قطع به یک بال چون شود
۴
روح فلک سوار مقید به جسم نیستعیسی سوار مرکب دجال چون شود
صفحهٔ ۱ از ۳