خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در شوره زار دانه اگر سبز می شوداز چرخ بخت اهل هنر سبز می شود
۲
روزی که برف سرخ ببارد ز آسمانبخت سیاه اهل هنر سبز می شود
۳
گر از بهار سبز شود تخم سوختهدل هم به سعی دیده ترسبز می شود
۴
نشو ونما ز زخم زبان است عشق رااینجا نهال از آب تبر سبز می شود
صفحهٔ ۱ از ۵