خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شودگل زین چمن تمام به چیدن نمی شود
۲
در دل گره ز زلف تو داریم شکوه هاکوتاه حرف ما به شنیدن نمی شود
۳
از شرم خویش در پس دیوار مانده ایمورنه نقاب مانع دیدن نمی شود
۴
از آب تلخ تازه شود داغ تشنگیحرص شراب کم به کشیدن نمی شود
صفحهٔ ۱ از ۳