خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود
۲
آگه ز شیوه غلط انداز حسن نیستاز منع هر که مژده دیدار نشنود
۳
هر خسته ای که چاشنی درد یافته استمی نالد آنچنان که پرستار نشنود
۴
باریک تاچو رشته نگردد خداشناسذکر خفی ز حلقه زنار نشنود
صفحهٔ ۱ از ۲