خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد
۲
خاکسترش چو فاخته گویا نمی شودهر کس که دل به سرو جوانی نمی دهد
۳
خال تو در گرفتن دلهای بیقرارفرصت به هیچ مور میانی نمی دهد
۴
در هیچ بوسه نیست که آن لعل روح بخشجانی نمی ستاند و جانی نمی دهد
صفحهٔ ۱ از ۳