خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهدزان راز سر به مهر نشانم نمی‌دهد
۲
شد بسته راه خیر به نوعی که آن دهنیک بوسه آشکار و نهانم نمی‌دهد
۳
هرچند شد ز حلقه خط پای در رکابزلفش همان به دست عنانم نمی‌دهد
۴
چون خال سوخت تخم امید من و هنوزلعل لبش به آب نشانم نمی‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۳