خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟
۲
هر چند شکستن پر و بالی است گهر رایوسف ز دل‌آزاری اخوان گله دارد
۳
از شکوه همین موج سراپای زبان نیستدریا ز صدف هم دل پرآبله دارد
۴
ابلیس کند راهزنی پیشروان رااین گرگ نظر از رمه بر سر گله دارد
صفحهٔ ۱ از ۳