خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از گرمی اشکم صف مژگان گله داردزین آبله‌پا خار مغیلان گله دارد
۲
بر در یتیم است صدف دامن مادریوسف عبث از تنگی زندان گله دارد
۳
تاریک شود خانهٔ آیینه ز جوهرحیران جمال تو ز مژگان گله دارد
۴
این خواب به صد دولتِ بیدار نبخشنددل گرچه ازان نرگس فتان گله دارد
صفحهٔ ۱ از ۴