خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد
۲
در پله معراج رسد گوی ز چوگاناز دار محابا سر منصور ندارد
۳
نادان که کند دعوی دانش بر نادانزشتی است که شرم از نظر کورندارد
۴
زد غوطه به خون برلب هر کس زدم انگشتاین غمکده یک خاطر مسرور ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲