خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارداین راه سبک حاجت شبگیر ندارد
۲
در هر دو جهان کیست کز او شرم کند عشقنقاش حیا از رخ تصویر ندارد
۳
اطوار من از دایره عقل برون استخواب من سودازده تدبیر ندارد
۴
از وادی کونین چه کارست گذشتناین یک دو قدم حاجت شبگیر ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲