خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل راه در آن زلف گرهگیر ندارددیوانه ما طالع زنجیر ندارد
۲
مژگان بلند تو رساتر ز نگاه استحاجت به پر عاریه این تیر ندارد
۳
در دیده آن کس که به معنی نبرد راهزندان بود آن خانه که تصویر ندارد
۴
پیری نه شکستی است که اصلاح توان کردبر در زدن ازان خانه که تعمیر ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲