خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد
۲
در پله بینایی آشوب شناساندریا خطر سینه پر جوش ندارد
۳
از خامشی من جگرخصم دو نیم استشمشیر شکوه لب خاموش ندارد
۴
بردار کلاه نمدی از سر بی مغزکاین خوان تهی حاجت سر پوش ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲