خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیگانه معنی لب خاموش نداردخالی بود آن ظرف که سرپوش ندارد
۲
دعوی ثمر پیشرس خامی فکرستمی پخته چو گردید سر جوش ندارد
۳
آنجا که بود بیخبری انجمن آراهر کس که دم از عقل زند هوش ندارد
۴
آهوی ترا گرد خط از جای نیانگیختاین خواب گران دیده خرگوش ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲