خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد
۲
یوسف صفتی را که زلیخا برداز راهپروای نظربازی یعقوب نباشد
۳
از چهره بی شرم شود عشق هوسناکزان حسن بپرهیز که محجوب نباشد
۴
حسنی که ز صورت نبود معنی او بیشگرماه تمام است که مرغوب نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳