خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد
۲
پروانه مغرورم ودربزم نسوزمتا شمع به من مرهم کافور نبخشد
۳
مغزش بخورد پشه نمرد مکافاتفیلی که به نقش قدم مور نبخشد
۴
افسردگی این طوراگر ریشه دواندترسم که خزان برشجر طورنبخشد
صفحهٔ ۱ از ۳