خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند
۲
مجنون تو بر دامن صحرا ننشینداین گرد به هردامنی از پاننشیند
۳
در کوی مکافات محال است که آخریوسف به سر راه زلیخاننشیند
۴
در جیب صدف گوهرشهوارنمانددر دامن مریم دل عیسی ننشیند
صفحهٔ ۱ از ۳