خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشکل که دل از ناله و فریاد گشایداز غنچه پیکان چه گره باد گشاید
۲
گر عشق نبندد کمر غیرت فرهادپیداست چه از تیشه فولاد گشاید
۳
چون نشتر الماس پر و بال ضعیفانخون از دل بیرحمی صیاد گشاید
۴
محکم شود از خون گره غنچه پیکاناز باده مرا چون دل ناشاد گشاید
صفحهٔ ۱ از ۳