خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد
۲
با راستی توان برد از پیش کار حق راموسی سلاح دیگر غیر از عصا ندارد
۳
ظالم ز سختی دل بر کوه پشت داده استغافل که بیمی از سنگ تیر دعا ندارد
۴
انگشت اعتراض است کوته ز گوشه گیراندر خانه کمان تیر بیم خطا ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳