خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد
۲
به خون خلق ازان تشنه اند لاله عذارانکه خون شبنم گل کس ز آفتاب نگیرد
۳
به زیب عاریه محتاج نیست میوه جنتکه رنگ سیب زنخدان ز ماهتاب نگیرد
۴
خراب کرد مراسرکشی ز سیل حوادثاگر چه هیچ زمین بلند آب نگیرد
صفحهٔ ۱ از ۲