خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد
۲
سوخته را هیچ کس دوبار نسوزداختر اهل سخن وبال ندارد
۳
نیست کم از وصل گل ندیدن گلچینبلبل ما از قفس ملال ندارد
۴
خاک نشینی کمال صافدلان استآب لباسی به از سفال ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲