خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستی ما از می شبانه نباشدمطرب ما از برون خانه نباشد
۲
سلسله جنبان چه می کند سر پرشورگردش گردون به تازیانه نه نباشد
۳
گربودت دل به جای خویش چومرکزدایره عیش را کرانه نباشد
۴
لفظ بود جلوه گاه معنی روشنلیلی ما بی سیاه خانه نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲