خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نمک تبسمت رنگ شراب می پرددر هوس نظاره ات چشم حباب می پرد
۲
چون به کرشمه واکنی نرگس پر خمار مااز مژه غزال چین سرمه خواب می پرد
۳
چون پر وبال واکند چنگل شاهباز تواز سر شاخ بابزن مرغ کباب می پرد
۴
در چمنی که باغبان شرم بهانه جو بودرنگ حیا ز دیدن رنگ شراب می پرد
صفحهٔ ۱ از ۳