خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد
۲
حرف عشق از کسی درست آیدکه زبان شکسته ای دارد
۳
در سرایی است فرش نور حضورکه چراغ نشسته ای دارد
۴
حاجت خود به چرخ سفله مبرکه دل زنگ بسته ای دارد
صفحهٔ ۱ از ۳