خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند
۲
با قلم راز ترا چون گویمدل سیاهان دو زبان می باشند
۳
تا دم باز پسین اهل نظرچون شرر دل نگران می باشند
۴
بیشتر خوش نفسان چون نافهدر ته خرقه نهان می باشند
صفحهٔ ۱ از ۴