خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار
۲
جام لبریزی است در گردش میان میکشانمردمک در حلقه آن چشمهای پر خمار
۳
نور و ظلمت راکه از سحر آفرینان کرده استجمع در یک کاسه،غیر از مردمک درچشم یار؟
۴
مردمک چون خانه کعبه است و مژگان حاجیانکز برای سجده اش صف بسته اند از هر کنار
صفحهٔ ۱ از ۹