خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن دارد در سواری شوکت و شان دگرجلوه را در خانه زین هست میدان دگر
۲
روی شرم آلود او را دیده بان در کارنیستمی کند هر قطره خوی کارنگهبان دگر
۳
من که با اسلام کار خویش یکرو کرده امغمزه کافر نباشد، نامسلمان دگر
۴
جان رسمی زندگی را تلخ بر من کرده بوداز دم تیغ شهادت یافتم جان دگر
صفحهٔ ۱ از ۲