خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌وردر بهاران می‌شود از لاله صحرا دیده‌ور
۲
نیست غیر از داغ درمانی دل افسرده راکز شرار شوخ گردد سنگ خارا دیده‌ور
۳
آنچنان کز دیدن خورشید آب آید به چشماز تماشای تو می‌گردد تماشا دیده‌ور
۴
از نظربازان کمال حسن افزون می‌شودکز حباب شوخ گردد روی دریا دیده‌ور
صفحهٔ ۱ از ۴