خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیرشاهد ظلم است ازاهل عمل آثار خیر
۲
کوته اندیشی که خیر ازمال مردم می کنددست و دامان تهی برگردداز بازارخیر
۳
پایه ظلم وستم راعامل بیدادگرمی دهد براهل بینش عرض از آثار خیر
۴
روزی مرغان شود تخمی که زیر خاک نیستپیش مردم از تنگ ظرفی مکن اظهار خیر
صفحهٔ ۱ از ۳