خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیرمی شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر
۲
میوه جنت اگر برآدمی گردد گرانمی شود از سنگ طفلان هم دل دیوانه سیر
۳
اشتهای آتش سوزان ندارد سوختنحرص را کی می توان کردن زآب ودانه سیر
۴
می شود سیراب از شبنم اگر ریگ روانمی کند مخمور رااز باده هم پیمانه سیر
صفحهٔ ۱ از ۳