خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تربود نخل برومند از زمین نرم سرکش تر
۲
به خون آرزویی می تپدهر ذره ازخاکمندارد گرد بادی دشت عشق ازمن مشوش تر
۳
جهانسوزی کزاومن منصب پروانگی دارمگل رخساراو درعالم آب است آتش تر
۴
بهشتی کزخیالش خواب زاهدتلخ می گرددنداردگوشه ای از گوشه چشم تو دلکش تر
صفحهٔ ۱ از ۲